werkbeschrijving

 

inleiding

Het onmetelijke en het kleine, de kosmos en mijn achtertuin.
Het fascineert me hoe alles, van heel groot tot heel klein bestaat op basis van een beperkt aantal principes. Hoe alles wat we om ons heen zien in de kern bestaat uit dezelfde elementen, dezelfde bouwstenen, die leiden tot een eindeloze variatie in materie en levensvormen. En dit alles is continu in beweging en dat ervaren we als tijd. Uiteindelijk gaat veel van mijn werk over tijd en materie. Materie die beweegt, vervormt, verandert in de tijd.
Met mijn werk wil ik uitdrukking te geven aan de processen en begrippen die verbonden zijn met tijd en het voortgaan van de tijd: ontstaan en vergaan, groei en verval, eindigheid, tijdelijkheid, maar ook voortgaan, want de onveranderlijke bouwstenen van het leven rangschikken zich steeds opnieuw.

Hierbij streef ik naar als het ware natuurlijk gevormde lijnen, patronen en krommingen: zoals bijvoorbeeld een oude huid gebarsten raakt en stromend water zijn weg zoekt. Het spreekt daarom bijna vanzelf dat het natuurlijke materiaal klei voor mij zo fascinerend is om mee te werken. Veel van mijn objecten zijn het resultaat van experimenten met kleisoorten en technieken, die gelaagdheid, lijnen, plooien en barsten opleveren. Uiteindelijke blijft de klei zichtbaar al of niet in combinatie met glazuur.


series

Transformatie is mijn eerste serie van een zestal werken, waarin ik op abstracte wijze het algemene idee van beweging en verandering verbeeld. Het blok als symbool voor het vaste, onbeweeglijke wordt doorsneden met geplooide, golvende platen. Zo verandert de geometrische vorm geleidelijk in een beweeglijk organische.

 

                       
Transformatie 1 (2014) hoogte 60 cm

 

De serie Anno 2015 gaat over destructie en schijnzekerheid. Hier zijn het de onbeheersbare krachten van buiten die het stabiele blok deformeren. Oorlogen, natuurrampen, door menselijk toedoen ontstane rampen... het lijkt allemaal op ons af te komen en ons zekere bestaan aan het wankelen te brengen. In deze werken vervorm ik het oorspronkelijke blok door er op te slaan met buizen of latten of door de nog slappe klei over te leveren aan de zwaartekracht.

 

Anno 2015 nr. 1 (2015) hoogte 40 cm


In de kleine serie Kreukels ruil ik het blok in voor een cilinder. Om een grote cilinder uit één kleiplaat te vormen, zoals ik hier doe, moet deze goed worden ondersteund, anders zakt de nog slappe vorm in elkaar. De plooien verkrijg ik door inderdaad gebruik te maken van de zwaartekracht, maar dan op gecontroleerde wijze.
In plaats van met één gesloten vorm werk ik nu met twee gecombineerde elementen. Zo is in Kreukels 2 het strakke blok als het ware gescheiden geraakt van de geplooide organische vorm. De lichte en donkere kleuren vergroten het contrast tussen de elementen.

 

Kreukels 2 (2016) hoogte 60 cm

 

Fossielen van mammoetkiezen vormen de inspiratie voor de serie Tand des Tijds. Ze symboliseren voor mij zowel de dood als het voortbestaan. Het vergankelijke en onvergankelijke komen samen. Aan de ene kant zijn fossielen overblijfselen van lang geleden gestorven organismen, maar aan de andere kant hebben ze wel de tand des tijds doorstaan. Ze laten verdwenen werelden in onze verbeelding weer tot leven komen.
Concreet vormt de ribbelstructuur van mammoetkiezen de basis voor de ongeveer 20 objecten uit deze serie. In het klein zijn de ribbels terug te vinden in de textuur van de huid. Uitvergroot leiden ze tot een soort aan elkaar geregen onderdelen. Een object wordt als het ware in de tijd uiteen getrokken. De tijd verbindt de verschillende elementen.
Hiermee stap ik ook over op een andere opbouwtechniek. Voorheen werkte ik voornamelijk met kleiplaten, nu ga ik veel werken met kleirolletjes. Door deze vrijere opbouwtechniek kunnen de objecten organischer worden.
De gestapelde rolletjes symboliseren het voortgaan van de tijd en verbinden oude verweerde elementen met nieuwe. De voornamelijk bolle en holle ronde vormen zijn vaak scherp begrensd en ruwe, gebarsten huid contrasteert met gladde gedeelten.
Deze werken weerspiegelen mijn gedachten over het leven opgebouwd uit bouwstenen. De bouwstenen zijn hier geval geometrische vormen die hun ideale vorm verliezen onder invloed van levensprocessen van ontstaan, groei en verval.

 

Tand des Tijds 2 (2016) hoogte 140 cm

 

In de kleine serie Voortgaande ligt de nadruk op het nieuwe dat ontstaat uit het oude. Met deze serie introduceer ik meer persoonlijke gevoelens, omdat hij is ontstaan vanuit de noodzaak om verder te gaan na een moeilijke periode. Ik gebruik hierbij vergelijkbare elementen als in de vorige serie, zoals de gebarsten bolvorm en de tijdslijn van gestapelde rolletjes. De zich openende elementen staan voor het ontluikende nieuwe.

 

Voortgaande 2 (2018) hoogte 55 cm


De serie LosVast gaat over relaties, verbinding, contact, waarmee ik voortga op de ingeslagen weg van menselijke gevoelens. Het contact kan alle vormen kan aannemen, van innig tot vluchtig, van wankel tot hecht, van gewenst tot noodgedwongen. Ieder gaat zijn eigen weg, komt elkaar soms tegen, maar kan niet bestaan zonder een vorm van binding.
De bouwstenen bestaan ook in deze circa 15 werken uit organisch opgebouwde geometrische vormen. Per object verbind ik meerdere hetzij gelijkvormige, hetzij juist contrasterende elementen, waardoor de werken opener en dynamischer worden.
De soms afgesneden, plotseling eindigende elementen symboliseren grenzen waar we tegen aanlopen of die we juist willen doorbreken.

 

LosVast 17 (2021) hoogte 53 cm


Het menselijke element wordt in de H-serie concreet in de vorm van handen. Het organische uitgangspunt 'hand' leidt tot vrijer gevormde objecten, alsof ze uit het keurslijf van de geometrie zijn gebroken. Deze serie heeft geen titel, omdat de nadruk niet op de hand ligt, maar op het proces dat ik wil uitbeelden. Ter onderscheiding zijn de werken genummerd als H1, H2 enz. en sommige hebben een eigen titel.
Mijn overkoepelende idee erbij is 'tijdelijkheid', het vluchtige, tijdelijke, ongrijpbare aspect van het bestaan. De hand verwijst naar de mens als geheel, die leeft op en verdwijnt in de golven van de tijd, die vervliegt en uiteindelijk als een leeg omhulsel door de ruimte beweegt. De aardse klei wil licht als lucht zijn.

 

Wegvliegen (H7) (2021) 18 x 28 x 30 cm

 

organische geometrie

In twee recente werken keert een vorm van geometrie terug. Dans naar het licht is gebaseerd op de Haberdasherpuzzel, waarbij het draait om vier vlakken die zowel een gelijkzijdige driehoek als een vierkant kunnen vormen. Van driehoek tot vierkant en omgekeerd kom je door te scharnieren rond drie hoekpunten.
In Dans naar het licht rijgen zich de geometrische stukjes organisch aaneen, als een groeisel in de tijd, wentelend om zichzelf en elkaar. Het object is in vorm vergelijkbaar met een aantal objecten uit de serie LosVast, maar de gedachte erachter is verandering en voortgaan.

 

Dans naar het licht (2021) aardewerk, hoogte 51 cm

 

Wenteling is een vervolg op de laatste werken uit de H-serie. De vorm van een (nog) niet afgemaakte opengebroken holle hand deed me denken aan een lemniscaat, het wiskundige teken voor oneindig. Het oneindig tollen door de ruimte van holle omhulsels. De ruimte is tegelijk open en gesloten, oneindig en begrensd, want je kunt er niet aan ontsnappen. Ook de cyclus van ontstaan, groei, verval en opnieuw ontstaan is er in verwerkt.
Voor Wenteling heb ik gebruik gemaakt van het principe van de Moebiusband, waarin ik ook de paradox van de begrensde oneindigheid zie. De Moebiusband is als het ware een ruimtelijke lemniscaat met toch maar één kant waarover je eindeloos kunt rondgaan, maar waar je nooit vanaf komt.

 

Moebius 1
Wenteling (2021), aardewerk, 25 x 33 x 38 cm